Ik hoor het mezelf nogal kortaf zeggen: ‘maar je weet toch waar dat sleuteltje is?’ De mevrouw keek me meewarend aan, hoewel ze net trots nog vertelde dat ze wist wat ze als BHV-er moest doen. Helaas, ondertussen stond het ontruimingsalarm volop te loeien en niemand die er wat aan kon doen.

Zaterdag, zo’n dag dat het heel hectisch kan zijn. Ikzelf zou die dag voor de jeugdbrandweer naar Barendrecht gaan om te kijken bij een jeugdlid van ons. Het was niet ver rijden, maar toch op tijd opstaan, dingen inpakken, auto ophalen, dat kost tijd. Dus snel aan het ontbijt. Ik zat nog niet koud met de thee voor mijn neus of mijn pieper ging voor een buurgemeente. Dag thee, dat cracker en snel (en ongedouched) op weg naar de kazerne.

De centralist deelde mede dat het ging om een automatische melding, maar dat de verzorgende niet wist hoe ze de herrie uit kon krijgen. Of wij dan even konden gaan kijken? En dat terwijl ik vlak ervoor nog gehoopt had dat ik op de post kon blijven. Maar helaas, we gingen onderweg voor een onechte melding.

Aangekomen keek iemand ons heel blij aan. Kom op, wij gaan wel kijken sprak een collega die ook, toevallig, preventist is in ons korps. Maar ik kon niks doen aan de herrie zonder de bedieningssleutel. ‘Waar is dat sleuteltje?’ het antwoord luidde: ‘de brandweer zet dat altijd uit.’ Tja, en laten wij nu niet weten waar en hoe dat spul is. Dus terwijl de collega’s op onderzoek gingen naar de bron van al dit onheil, ging ik mee op onderzoek. Inderdaad, sleutels genoeg, maar niet de juiste.

Mijn collega kwam op het briljante idee om in een andere kast te kijken en jawel, een extra bedieningspaneel. De beamer (een bepaalde melder) stond in alarm. Maar het kon niet gereset worden. Ik had wel gezien dat het sleuteltje wel op het hoofdpaneel paste en snel heb ik de boel gereset. Niet voor lang overigens, meteen kwam er een nieuwe melding en een hoop herrie overheen.

Ik heb mevrouw laten zien hoe ze zelf de herrie kon uitzetten en de technische dienst, beheerder van het brandmeldsysteem kwam langs voor de oplossing van de ellende. ‘In elk geval kun je de herrie uitzetten, maar hou er rekening mee dat alle deuren open blijven. Ook de buitendeur!’

‘Zeg, je was niet echt aardig hoor. Je snauwde een beetje om een sleuteltje. Moet je niet doen’ sprak mijn collega terug op de kazerne. Bij nader inzien verloor ik ook wel een beetje mijn geduld. Moet je niet tegen me roepen dat je weet hoe het werkt en daarna roepen dat het niet aan jullie is om de boel te resetten. Maar goed, hij had wel gelijk…

Vaak horen we op trainingen, ik hoef niet te weten hoe dat werkt, dat doet de brandweer wel. Nou helaas, de brandweer hoeft dat niet te doen. Je moet weten hoe je in elk geval bij een onechte melding de boel in rust moet krijgen. Of het nu een handbrandmelder betreft of een storing, je moet de brandmeldcentrale wel kunnen resetten en weten wanneer er een monteur moet komen. Anders zit jij met de herrie. En vaak is dat op het slechtste moment dat je kunt bedenken. Ik kreeg nog het advies om kaartjes mee te nemen op de uitruk, dan kon ik de werknemers op die locatie trainen. Maar dat hou ik liever gescheiden…

https://biobrandpreventie.nl/opleidingen/