Ja, je leest het goed, vrouwonvriendelijk. Ik kan er een boek over schrijven, en ik denk collega’s uit andere ‘mannenberoepen’ ook. Op mijn 18e begon ik bij de brandweer. Het kwam regelmatig voor dat mij verzocht werd om eens op schoot te komen zitten, want ze gingen dit meisje nog wel eens wat uitleggen.

Hoe vaak ik niet de opmerking krijg dat ik niet in staat zou zijn een slachtoffer, of een collega weg te halen uit een gevaarlijke situatie. En wat denk je van de opmerking: is dat niet wat te zwaar voor je? Hele discussies heb ik ook gevoerd, over dat het niet te zwaar is en dat een vrouw dat best kan.

Met de meeste van mijn collega’s heb ik nooit problemen gehad. Heb ik me moeten bewijzen? Zeer zeker! Als ze zien dat ik ook gewoon een slang kan gooien, dat ik gewoon een spreider kan tillen, dan is het snel klaar. En wat is er mis mee om af en toe hulp te vragen? Ik kan me niet indenken dat het niet mogelijk kan zijn.

En toch, hoe vaak ik van cursisten te horen krijg: maar ik heb les gehad van een brandweerman, je weet wel, eentje met echte ervaring. Dan wordt ik wel eens heel erg moe. Moet ik dan uitleggen dat mannen en vrouwen best geschikt zijn voor hetzelfde vak? Werkelijk? Dat ik moet uitleggen dat ik ruim 20 jaar ervaring heb. Net als die collega overigens, en dat ik niet alleen de koffie zet op de kazerne. En dat administratie niet mijn werk is, daar hebben ze mannen voor.

En ik heb van die lieve collega’s. Van die mannen die mij vragen om mijn gewicht eens in de strijd te gooien (bij het omhoog hijsen van een slachtoffer), lief te kijken naar de hele boze meneer (die zijn auto niet wilde halen, en het hielp) of eens na te vragen of we koffie konden krijgen (de kantine beheerder wilde niet aan mijn collega koffie schenken, na mijn navraag bleek dat hij niet voor iedereen wilde inschenken). Dan zijn de bedoelingen niet verkeerd. Ik heb ook geleerd dat ik het feit dat ik een vrouw kan inzetten voor een betere instructie. Sommige mensen vertellen nu meer aan een vrouw, vragen meer en durven meer bij een vrouw.

Heb ik het ook meegemaakt dat het echt onvriendelijk was? Zeker. Ik heb op een trainingscentrum de vraag gekregen waarom ik make-up droeg, dat had ik niet nodig. Gevolgd door een paar opmerkingen over mijn functioneren, en dat ging niet over de manier van mijn make-up aanbrengen. Of de collega’s die ongevraagd denken bij mij in de douche te kunnen stappen. Of de vraag wat mijn seksuele voorkeuren zijn, of het feit dat ik geconfronteerd wordt met kalenders en naaktfoto’s van dames. Want ach, dan had ik niet in dit vak moeten gaan werken. Toch?

Ook in mijn privé omgeving krijg ik van wildvreemden de vraag wat ik graag in bed draag, of… je kunt het zelf wel invullen. Ja, dat gebeurd nog steeds en zal altijd blijven gebeuren! Want zolang vrouwen én mannen niet beoordeeld worden op hun kwaliteiten, maar op hun genderrol kun je dat nooit en te nimmer oplossen. En op dat gebied lopen er nog een hele hoop domme mensen op deze wereld rond.