Ook dit jaar heb ik dienst met de jaarwisseling. Dat zijn de leukste en meteen de slechtste dagen om dienst te hebben. Het is erg leuk om samen met mijn collega’s de ‘wijk’ te verdedigen, maar je ziet ook soms het slechtste van de mensheid naar boven komen.

De laatste jaarwisseling werden wij verzocht door de alarmcentrale om even in een straat te gaan kijken. Daar zouden wat brandjes zijn vlak bij een huis. De bewoners wilden die graag geblust hebben omdat ze nogal wat last hadden van de rook. Samen met de bevelvoerder van dienst stapte ik in de straat uit, waar inderdaad wat banden aan het branden waren. Ik hoor nog net achter me de woorden: opgepast! Ik deed een stap opzij en de lawinepijl miste me op een haar na. Mijn collega en ik keken elkaar aan en stapten direct weer in. Wij hebben niks gedaan, de brand kon geen kwaad en aangezien ik op 1 januari toch nog wat andere plannen had, zijn we rechtstreeks terug gereden naar de post.

Dit komt veel vaker voor. Inmiddels zo’n tien jaar geleden kwamen we ter plaatse bij een behoorlijke brand waarbij ook een voertuig betrokken was. De sfeer in de omgeving was al niet zo heel vriendelijk, maar in dit geval moest de brand uit! We verzochten assistentie van de politie en zijn aan het werk gegaan. Toen ik bezig was om de hoge druk straal uit het voertuig te trekken stond er een jongeman tegen mijn collega pompbediende te schreeuwen. Dat wij maar eens heel snel terug naar huis moesten. En zijn vrienden begonnen mijn straal terug op te rollen. Nu hou ik wel van hulp, maar dit werkte contraproductief. Toen mijn collega begon te vechten omdat de jongeman zijn keel dichtkneep hebben we wel ingegrepen. Gelukkig kwamen de collega’s van de politie snel ter plaatse. Tijdens de rel die ontstond probeerden wij de brand te blussen. Alleen hadden de relschoppers nog wel een cadeau voor ons in het vuur gelegd. Met een enorme explosie werd ons duidelijk wat de bedoeling daadwerkelijk was. Ik ben tot op de dag van vandaag blij met de engeltjes die wij allemaal op de schouder hebben gehad.

Geweld tegen hulpverleners is not done en wat mij betreft kunnen de plegers rekenen op een behoorlijke straf. Laat ik afsluiten met een leukere anekdote: na een melding precies om vijf minuten voor twaalf besloten we dan maar ter plaatse te blijven omdat het toch zo 12 uur zou zijn. De hele straat zag het gebeuren en liep uit. We kregen oliebollen, appelflappen en Jip en Janneke champagne aangeboden. We hebben zelfs nog samen wat vuurwerk afgestoken. Want zo zeiden de bewoners: jullie staan toch mooi hier om ons te helpen.

Hoe het ook zie dit jaar, ik ga weer de straat op. Samen met duizenden andere hulpverleners die voor uw veiligheid aan het werk zijn. Mensen die misschien ook liever samen met hun gezin, familie en vrienden het nieuwjaar willen vieren. We doen het allemaal zodat we veilig het nieuwe jaar bereiken. En mocht u een brandweerploeg, ambulanceploeg of agenten aantreffen in het nieuwe jaar, we houden allemaal van oliebollen en een goede nieuwjaarswens.

Het team van BIO brandpreventie wenst u en uw familie een heel goed en vooral veilig 2016 toe!