Bij de herhalingslessen merk ik het vaak: mensen zijn bang. Bang om 112 te bellen! Want stel je nu voor, dat iemand aan de andere kant van de lijn je verteld dat je het niet had mogen doen.

Ik kan u melden, dat gebeurd niet zo heel snel. Tenzij u het voor elkaar krijgt om in 1 dag 20 keer te bellen. Dan zal u inderdaad gevraagd worden wat er aan de hand is en of u kunt stoppen (tenzij u echt een pechdag heeft). De mensen van de hulpdiensten en ook de centralisten zijn professionals. Zij zijn er om u te helpen.

De richtlijnen voor de reanimatie zijn aangepast, als u nu iemand treft die niet reageert, belt u 112. En dan krijgt u van de ambulance centralist hulp. In de vorm van vragen en aanwijzingen. Heeft u een probleem met brand, en heeft u het wel geblust maar twijfelt u, dan helpt de brandweer centralist u op weg. Als u zich afvraagt of de boef nog in huis is, nou ja, u raad het al. Die mensen aan de andere kant van de lijn helpen!

En ook als het nodig is komen brandweer, politie en ambulance ter plaatse. En dat betekend niet altijd dat het met spoed is of dat we hele heroïsche acties uitvoeren. Nee, ze komen om te helpen. De slogan van de hulpdiensten zou kunnen zijn: we komen graag bij de mensen thuis. Helaas is deze al eens gekaapt in een reclame boodschap en dus niet meer bruikbaar.

Nee, de mensen van 112. Daar heb je wat aan. Bij enige vorm van twijfel: bellen. Mocht het toch iets zijn voor de huisarts of niet spoedeisend dan krijgt u advies en / of wordt u doorgeschakeld. Ze bijten niet, zijn vriendelijk en staan voor u klaar. En nee, u krijgt achteraf geen vervelende rekening met servicekosten. Dus… weet u het niet meer en is het spoed? Bel 112. Want daar red je nu eenmaal levens mee.